Meteor Shower (Repost)

Kagabi nga pala, napansin mo ba umulan ng meteor shower? Ha? Hindi mo napansin? O, sige kwento ko sa ‘yo, tutal hindi ko rin naman inaasahan ang biglaang pag-ulan ng ganun kadaming fireworks sa langit.

Pumunta kami sa Emporium para tumingin ng damit niya katulad ng mga araw na hinahatak niya ako para magshopping sa mga may sale na mall. Kasama namin yung bespren niyang lalaki na minsan ko na ring pinagselosan para makakuha ng opinyon mula sa ibang tao. Ang kaibahan nga lang ngayon, hindi ordinaryong damit ang pipiliin niya. Wedding gown. Oo. Traje de boda.

Nang makita ko ang pinareserba niyang gown, ayun, nagsimulang umulan ng meteor shower sa loob ng boutique. Ang iba pumatak dun sa gown na yun. Nagliliwanag. Tumigil sandali ang isip ko sa pag-iisip. Ikakasal na nga pala ko, pagkatapos ng ilan taon ding paghihintay. Ilang taon nga ba? Lima. Partida, apat na taong long distance pa yan.

At sa isip ko, nakita ko yung bebe ko sa damit na yun. Meteor shower. Tapos lumapit ako sa kanya suot ko naman ang napakakating tuxedo. Nagsayaw kami na lumulutang. Meteor shower. Paikot-ikot sa musika. Meteor Shower. Hinalikan ko siya. Meteor shower.

Natigil lang yun nang sabihan ako ng saleslady na lumabas ng boutique. Hindi ko daw dapat makita yung bebe ko habang nagsusukat ng damit. Perstaym yun. Kasi naman, halos lahat ng binibili niyang damit, nakikita ko kapag saglit siyang lumalabas ng fitting room. Babalikan ko sana yung saleslady, “sino ka para paglayuin kami, time and distance nga, hindi kami kinaya, ikaw pa?” Pero syempre, hindi ko naman sinabi yun kasi baka isiping baliw na baliw ako sa bebe ko kahit totoo naman.

Lumabas kami ni Richard ng boutique. Lumayo ako kasi kasabihan ngang sa wedding day lang mismo dapat makita ng groom ang kanyang bride suot ang bridal gown. Pero si Richard, nakita niya. Nakuhaan pa niya ng litrato sa cellphone. Nagliwanag daw si bebe ko. Isasagot ko sana. Meteor Shower.

Umuwi na kami. Umuwi na rin si Richard. Tinanong ko siya kung gusto na niya yung gown. Sabi niya, maganda at simple yung gown. Yun nga lang, pakiramdam daw niya, hindi yun ang personality niya. Gusto niya kikay na maganda. Kaya nagdadalawang-isip siya kung kukunin ba niya ang gown na yun sa Emporium.

Sabi ko naman, “kahit anong isuot mo, basta andun ka sa kasal natin. Iyun ang mahalaga. And besides, huhubarin ko rin yun pagkatapos ng kasal.” Kasabay ng malademonyong ngiti.

Sabi niya, “Bastos. Ahihihi.”

Meteor Shower. Meteor Shower. Meteor Shower.

__________

pic from deviantart

paboritong post para sa pakulo ni gillboard

Posted in: Lablayp