Dear Utoy…

Posted on Agosto 5, 2012

10


Bente-uno ka na nga pala… Hindi ko namalayan, binatang-binata ka na!

Pero bago ako magbigay ng konting payo (required?), gusto ko sanang balikan natin yung mga panahong bata ka pa at talaga namang bunsong-bunso ka pa namin. Yung panahong ang paboritong tawag namin sa iyo ay Ulyutan (Julius) at Gelembi (Glenn). Sisihin mo ang Inay, hehehe. Siya naman talaga ang nagbinyag ng ganyang palayaw sa iyo.

anong problema, utoy?

Alam mo ba na pinag-aagawan ka naming alagaan noong bata ka pa? Hindi dahil gusto ka talaga naming alagaan. Iyun kasi ang pinakamadaling gawaing-bahay kumpara sa pagwawalis ng paligid ng bahay, paglalaba, pangangahoy, pamamalantsa at kung anu-ano pa. Kapag kasi nag-aalaga ng bata, may permiso na ring gumala sa kalaro o kung saan man pumunta basta kailangang karga-karga ka sa likod. Pero ang hindi ko malilimutan ay noong isama kita sa kapilya (tuklong) at manood ng mga batang nagsisimula pa lang mag-Kinder. Wala kang pakundangang nagpakawala ng mga kinain mo at nagkalat ka ng lagim sa tuklong. Wala pa noong diaper kaya isipin mo na lang yung kahihiyang inabot ko noong araw na iyun. Dali-dali kitang iniuwi sa bahay at sinabihan ang Inay na magpunta sa Kapilya at may misyon siya doon. Pasimple naman kitang sinaktan pag-alis niya, hehehe.

Natatandaan mo ba yung mga panahong may okasyon sa atin, o kahit pupunta lang tayo sa bayan, ako ang nag-aayos ng porma ninyo nina Jayson at Joseph. Nakapila pa kayo para lagyan ko ng gel yung buhok ninyo at susuklayin na parang mga karakter sa Dragon Ball-Z.

Madalas rin pala tayong maglaro ng wrestling o kaya kilitian. Tapos mamayang konti, iyakan na at nagkakapikunan. Sayang, hindi ako natutong magbasketbol. Pakakainin sana kita ng tapal. Hahaha.

Paborito ka rin naming utusan ng pagbili ng Pop o RC na softdrinks kapag kakain na tayo. Wala kang karapatang umangal dahil bunso ka. Madalas rin namang kulang ang sukling iniaabot mo sa amin. Siyanga pala, mahilig ka pa rin ba sa catsup? Naalala ko kasi, catsup pa lang, ulam na sa iyo.  Tapos minsan, share pa tayo sa isang pinggan, akin yung itlog, sa iyo yung catsup.

Natatandaan mo rin ba na parati ka naming tinutukso kay Kulot. Yung totoo, naging kayo nga ba talaga ni Kulot? Bagay kasi kayo, e. Hahaha. At eto pa, inaasar ka pa ni Jayson na may frat kayong mga bata sa atin at ang pang-hazing ninyo ay walis tingting? Tawa kami nang tawa.

Ang hindi ko malilimutan sa iyo ay yung biyak mong ngipin sa unahan at kung paano mo yun itinatago kapag magpapa-picture. Dahilan pala iyun para mawalan ka ng kumpiyansa sa sarili. Ewan ko sa yo, ang bata-bata mo pa, ang dami mo ng issue sa katawan, hahaha. Iyun pala yung rason kung bakit hindi ka masyadong nakikilahok sa mga recitation sa klase o kaya naman parati kang nagtatago sa likuran kapag nagpeperform sa stage. Ang babaw, hahaha. Bakit ba hindi ka kaagad humingi sa akin ng confidence?

Dumating yung pagkakataon na ako rin pala ang magbibigay sa yo ng kumpiyansa. Hihihi. Nakapag-abroad ako sa Korea. At sa pagbubuhat ko ng bakal sa labas ng bansa, napag-usapan namin ni Ate Lanie na lagyan ng bakal yang ngipin mo. Oo, yang ngipin mo ay isinama sa budget sa bahay, tuition fee ni Jayson at Joseph at pagpapagamot sa Inay. Ansabe ng ngipin, mo? Hahaha.

Pero, alam mo natuwa naman ako sa iyo. Kasi naman, tumaas ang marka mo simula nang magkaroon ka ng brace sa ngipin. Para kang rocket  na bumulusok sa kalawakan. May bagong sarili. May bagong pagkatao. Nakakatuwang mula sa mga palakol noong elementary, aba at naging Achiever ka noong high school. Lalo pa nang mapili kang isa sa mga iskolar diyan sa John B. Lacson.

Alam ko, hindi ka man nasamahan ng Inay sa graduation mo noong elementary at high school, pihadong tuwang-tuwa iyun sa kanyang bunso. Sa kanyang pinakamamahal na Gelembi.

Utoy, bente uno ka na! Isang taon na lang at magiging ganap ka ng Seaman. Nawa’y sa patuloy mong paglalayag sa dagat ng buhay ay manatili sa iyo ang mga pangaral ng Inay at Tatay. Ikaw ang kapitan ng buhay mo. Andito kami para laging gumabay sa iyo. Andito kaming sampu mong nakatatandang kapatid.

Alalahanin mo ang mga aral mula sa karanasan naming mga kuya at ate mo. Matuto ka sa mga mali namin at gawin mong inspirasyon yung mga nakita mong tama.  Sa Ate Cecille, matuto kang maging madiskarte. Sa Kuya Onie, tularan mo yung pagiging masinop niya. Kay Kuya Dennis, pagiging organized sa gamit. Kay Kuya Erick, pagpapakumbaba. Kay Ate Lanie, yung dedikasyon sa pag-aaral at trabaho. Kay Jess, yung pagiging maka-Diyos. Kay Edison, yung husay sa pakikisama. Kay Jayson, yung pagka-masayahin. Kay Joseph, yung pagiging one-woman man. Sa akin, bahala ka na, ang dami kaya. hahaha. Yung totoo, gusto kong magsulat ka. Nabasa ko dati yung gawa mo at alam kong may talent ka din dito.

Ikaw na ang malakas ang loob, hahaha.

Kapag umaangat ka sa buhay, huwag mong kalimutan kung saan tayo nagsimula para parating nakaapak sa lupa ang iyong mga paa. Huwag na huwag kang magyayabang. Kapag nagtagumpay ka, tandaan mong napakasarap ibahagi niyan sa iba. Pero sa ngayon, ang mahalaga, maging masigasig ka pang lalo sa pag-aaral. Bahala ka kung gusto mong mag-girlfriend sa ngayon pero alam mo dapat ang iyong limitasyon. Isa pa, pag may trabaho ka na, saka mo na lang balikan yung listahan mo ng prospect. Huwag kang masyadong magmadali sa pakikipagrelasyon. Huwag ka rin masyadong magbarkada, hehehe. Bawasan ang gimik para hindi ka kapusin sa budget.

Huwag mong pakawalan ang pagkakataong magtagumpay at umangat. Basta tandaan mo. Pilitin mong matupad ang pangarap mo. Obligasyon mo yan sa sarili mo.

At syempre, dapat una sa listahan ay ang pagdarasal. Kahit nasa barko o nasa classroom ka, parati mo Siyang kausapin. Ialay mo sa Kanya lahat ng takot, pangarap, kasiyahan, pagkabigo at tagumpay mo.

At oo nga pala, iwasan mo na rin ang pagiging Jejemon. Nalimutan kong sabihin sa yo, Jejebuster ako.

O, pa’no, hanggang sa susunod na bonding time na lang natin ituloy ang kuwentuhan.

Happy Birthday na lang ulit mula sa paborito mong Kuya.

About these ads
Posted in: Kwentong Pugad