a.k.a

Posted on Agosto 25, 2009

2


When i was in college, we coined the term APRUPHOBIA,, eto yung fear dun sa kasindak-sindak at naglalaway na prof namin sa Abnormal Psychology. Pero ala naman ako nito kasi kanang-kamay niya ko. (sipsip? wehehe)

Ganyan kagaling ang mga Pinoy sa pagbibinyag. Kelangan kasi to para mas masaya ang tsismisan sa ofis man o sa skul o kahit sa kanto lang. Hehehe. At jan lumalabas ang pagka-creative natin sa pagbuo ng mga code name.

When i worked sa Kimchiland, pare-parehas ang tunog ng mga pangalan nila na puros Park, Kim at Lee. Kaya ayun, with the power vested upon me ng mga tambay sa kangkungan, nagbinyag kami ng mga Koreano a.k.a. Kurimaw. Eto yung listahan ng mga naging kasama namin sa pagawaan ng kimchi.. FYI, Joa (like/gusto/okay) sila pag maganda ang ugali. Anjoa (dislike/hindi okay) naman kapag panget ang pakikitungo nila sa mga Noypi.

Idirinim Taba – OM naming halimaw kung kumain, hehehe. Minsan joahamnida (joa) minsan anjoa. Kasi ba naman sa miting ng kumpanya, kasama sa agenda ang paggaya niya sa mga pinoy kung tumae gamit ang tabo. Kainis. Pero madalas ding namang maglibre.

Idirinim Payat – OM namin na payatot, kulang sa Vitamins at tahimik. Pa smile smile lang na parang Close Up Commercial Model. Joa

Sakang – Dahil sa kanyang paglalakad, syempre. Tinawag din naming Bart Simpson dahil sa kanyang hitsura. Joa.

Multo – Sajangnim o Manager namin. Para kasi tong multo na bigla-bigla na lang sumusulpot sa likod mo habang nagwowork ka. Parang yung tipong pag silip mo sa ilalim ng table, andun pala siya at pinagmamasdan ang trabaho mo. Joa.

Putok – Pangalan pa lang, lakas na ng dating… Kakahilo… Anjoa.

Renz Verano – dahil naman sa kanyang boses na kakaiba. Joa.

Pilay – Hindi daw pantay ang dinadaanan niya, sabi nung isa kong kasama. Joa.

Poging Init – Hindi siya kewl e. Bad trip ako dito kasi binato ba naman ako ng gunting. Gago. Isinumbong ko ke Multo. Ayun, nagresign. Anjoa. Mani mani.

Palito – Dahil wala siyang project sa Pinas kaya dun na siya sa Korea nagwork, hehehe. Joa

Tabenge – Bisor namin to na tumatabinge ang mukha kapag me nakikitang di kaaya-aya sa singkit niyang mata. sabay tsk. tsk. tsk. Joa naman.

Sundalong Kanin – Eto naman, sa pagkain lang magaling. Yung kanin niya sa pinggan sa lunch, hindi matatalunan ng kambing sa dami. Anjoa.

Eng-eng – Dahil sa kanyang nakakainis na boses. Nakakapunit ng tenga. Joa.

Rosenda – Yung buhok kasi nito hawig ke Rosenda dun sa soap opera ni Claudine. Joa to kasi umiyak pa siya nung umalis ako, hehehe. Isssue…

Babalu – Hindi totoo ang balitang patay na to. Pumunta lang siya sa Korea para magpayaman. Anjoa.

Aswang – Imagine mo na lang hitsura niya. Joa naman.

Vandolph – Tabachinching na ojt namin… sus, walang mata pag tumawa. Joa to.

Inki Park – Eto totoong pangalan, hehehe. Madali lang tandaan kasi. At isa pa, joa to mani mani kasi madalas akong bigyan ng prutas…

Oo, alam ko, yung iba jan mejo foul ang dating. Pero hindi po ako ang nagbinyag sa iba jan a. Si Rosenda, Vandolph, Babalu, Palito, Taba at Payat lang ang mga pakana ko.

Ngayon dito sa buhanginan, isang code name palang ang madalas kong naririnig sa mga Pinoy. Eto ang Pana. Sila yung mga Indian dito sa disyerto.

Iniisip ko lang, me code name din kaya yung ibang mga lahi sa ating mga Pinoy?

Posted in: Kwentong Kimchi