Ang Alayan Sa Tuklong

Posted on Mayo 7, 2012

12


Tuhog na bulaklak, sadyang salit-salit

Sa mahal mong noo’y aming ikakapit

Lubos ang pag-asa nami’t pananalig

Kung tatanggapin mo’y lubos na pag-ibig.

Kung alam mo yang tula sa itaas, hindi ko na kailangang ikuwento sa iyo ang lahat. Alam kong ngingiti at magbabalik ang lahat ng alaala ng Alayan. Ngunit, kung hindi naman, malugod kong ikukuwento sa iyo kung gaano kaganda ang tradisyong mayroon kami sa Batangas.

Bago sumapit ang Mayo, ang kapisanan ay maglilibot sa buong barangay para kunin ang kumpletong schedule ng Paalay. Ang buong paalay ay nagsisimula ng Mayo 1 at natatapos sa gabi mismo ng Pista ng Nayon (na idinadaos naman sa unang Sabado ng Hunyo). Kapag kumpleto na ay isusulat sa kartolina ang schedule ng may Paalay o tinatawag din naming may Kaarawan at ipapaskil na sa tuklong o kapilya. At simula na nga ang Paalay o Alayan, ang mahigit isang buwang pag-aalay ng bulaklak sa Mahal na Birheng Maria.

Maaga kaming gigising na magkakapatid para mamulaklak. Nag-uunahan kasi ang mga bata sa nayon para makakuha ng pinakamagagandang bulaklak. Umaakyat kami sa mga puno ng karatucha at naglalambitin sa puno ng alibangbang para masungkit ang pinakamagandang bulaklak. Pumupunta rin kami sa masusukal na looban para manguha ng kampupot, na kadalasan ay sinasamahan rin ng pamimitas ng sinegwelas at bayabas. Pag may kapitbhay naman na masipag magtanim ng mga halaman, libreng pumitas basta magpaalam. (Mag-ingat din sa alagang aso dahil may mga asong pasaway at basta na lang nanununggab.) Madalas naming hingin sa kahanggan ay gumamela, bougainvillea, santan, rose at daisy.

Kapag nakapamulaklak na ay ibabad muna sa palangganang may tubig at sa hapon ay tutuhugin na ng tingting ang mga bulaklak. Pagandahan ng bulaklak ang mga bata sa amin.

Kapag sumapit na ang alas-sais o alas siyete ng gabi, magsisimula na ang Alay. Hindi ko na matandaan ang eksaktong paraan ng pag-aalay. Ang natatandaan ko lang ay magsisimula iyun sa pagrorosaryo na pangungunahan ng mamumuno at isang miyembro ng pamilya ng may kaarawan. May panaka-nakang kantahan at ilang dasal sa Latin. Siyempre, ang pinaka-highlight ay ang mismong pag-aalay ng bulaklak.

Luluhod ang mga mag-aalay sa gitna, na parang nakapila papunta sa altar. Kadalasan, una ang mga bata, sunod ang mga tinedyer, pagkatapos ang matatanda, ang may kaarawan at ang huli ay ang mga hermana/hermano. Diyan makikita kung sino ang magkakaibigan at magkakabarkada sa mga bata. Yung iba naman ay magkakapatid o magpipinsan ang magkakatuwang. O kaya naman ay magkaka-team sa liga ng basketbol. At ang mas nakakatuwa, malalaman mo rin kung sino yaong mga nagliligawan at nagkakaibigan sa tuwangan. Diyan sa tuwangan na iyan, naku, usap-usapan agad iyan sa nayon. Aba’y si ano at si ano na pala. Kala ko ga’y nagbibiruan laang ang mga iyan. Iyun pala’y totohanan na.. Ganyan ang mga simpleng usapan ng mga taga-nayon.

Ilang minutong sasagot sa dasal na tulaan. Yung tula sa taas ang pansagot sa tula ring dasal. Susundan iyan ng kantang paulit-ulit. Dapat kabisado mo yung timimg – kung kailan ka tatayo para pumunta sa altar, luluhod at kung kailan ilalagay sa altar yung bulaklak at kung kailan ka uli tatayo para iba naman ang mag-alay. Kadalasan, nakakatawa (sa magandang paraan, ha) yaong mga nagkakamali ng timing. Gayundin, dapat maayos naman ang suot mo. Huwang iyong butas ang damit lalo na ang pundiyo. Yun namang iba’y manghihiram ng tsinelas at nahihiyang masilip ang maitim at maalikabok na talampakan sa butas na tsinelas.

Pagtapos na ang pag-aalay, maiksing dasal ang susunod at siyempre ang ilang mga announcement tulad ng may kaarawan kinabukasan, ang mga schedule ng liga ng basketbol o kaya naman ay ang panawagan sa mga gagawa ng hayte o banderitas para sa Pista.

At kapag tapos na, huwag ka munang aalis sa upuan. Maghintay nang ilang sandali at magbibigay na ng kendi ang may paalay. Yung mga bata, paramihan yan ng mahihingi kaya kung kayo ang may kaarawan, dapat mahaba ang pasensya. Ito rin yung hudyat para ilabas ang handang pakain ng may kaarawan.

Ano ba ang handa ng may paalay o may kaarawan? Depende yan sa ambagan ng may kaarawan na karaniwang magkakapitbahay o magkakamag-anak. Yung iba’y may papansit, pa- juice, pa-kape, pa-tinapay at pa-sopas. Yung iba naman, pakendi lang ay ayos na. Minamarkahan at talagang maraming tao kapag ang may paalay ay yung mayamang kanayon na may-ari ng bakery sa Maynila, o kaya ay yung may pwesto sa palengke sa Laguna, o yung mag-anak ni Kapitan, o kaya yung Paalay ng karatig-nayon. May Paalay din ang mga opisyal ng munisipyo at Sangguniang Baranggay. Yang mga yan pihado ang maghahanda nang todo at tunay na inaabangan ng buong nayon.

At habang kumakain, ang mga nag-alay naman ay manonood ng laro ng basketbol at ang ilan naman ay gagawa ng hayte o banderitas. At sa kalagitnaan ng Mayo, magsisimula naman ang praktis ng mga presentation para sa nalalapit na Program ng Pista ng Nayon.

Masaya ang ALAYAN sa tuklong. Parating nandun ang kwentuhan, ang ligawan, ang ngiti ng mga kanayon kasabay ng pag-aalay ng bulaklak bilang pasasalamat at pagpupuri sa Mahal na Birheng Maria.

At kung magagawi ka sa lugar namin sa panahon ng Alayan, huwag kang mag-alala, ihahanap kita ng matutuwangan.

Posted in: Kwentong Pugad